Prinsesheerlijk

Je bent bijna vier en je leeft je uit in het badje dat oma voor je heeft neergezet.
Behalve jijzelf mogen ook de Barbies erin.
Dan krijg je een nog veel beter idee:
Barbie mag in haar eigen badje!

's Middags bel je mij.
Of ik wil komen.
En óf ik dat wil.

Jij hebt inmiddels je zwembroekje verruild voor een shirtje met korte broek.
Barbie niet.
Die zit nog altijd prinsesheerlijk in haar badje annex potje.

Hollandse zomer

Genieten van de Hollandse zomer.

Wij deden het vanmiddag.

Tussen Amersfoort en Leusden, niet ver van de bewoonde wereld, liggen De Schammer en Bloeidaal.

Daar liepen wij.

In steen

IJsbeer boog voorover en snuffelde:
Wat is dát?

Spoken op klaarlichte dag!

Plint

Vanmiddag weer eens rondgeneusd bij de boekwinkel.
Dit blok trok mijn aandacht: Het Plint to do (or not to do) lijstjesblok.

Plint combineert poëzie en beeldende kunst op een manier waar ik van ga watertanden.
En nu is er dus dit blok.
Ik heb het mezelf cadeau gedaan en heb het meteen in gebruik genomen.

Maar niet nadat ik ik het doorgebladerd had.
Op elke pagina staat behalve een afbeelding van een poëziekaart, een (not) to do suggestie.
Zoals bij 'to do': Een gat in de dag slapen.

Een gat in de dag slapen.
Ik kan het niet en ik wil het niet.
De dag met een gapend gat erin.
Alsof hij moe is.

Mijn dag blijft heel.

En nu mijn eerste puntje afvinken bij 'to do': een blogje schrijven over het Plint-blok.

Ontmoetingen

Op het bospad tref ik een loslopend biggetje. Zoet, hè!

Doe mij maar een hoorntje met vanilleijs.

Ze paste de hoed. Hij zakte tot ver over haar ogen.
Ze lachte erom.

Stille vogel

In het bos ontmoette ik een vogel.
Hij verroerde zich niet, toen ik dichter en dichter bij sloop.
Hij liet zich ook niet horen.
Al met al een heel stille vogel.

Een vréémde vogel.
En juist daarom zo grappig.

Zei ik tegen mezelf

Dit keer waren we niet de enigen in de Botanische tuin.
In het gras lagen tekeningen van bloemen in zachte tinten.
Er stonden tafels met doosjes pastelkrijt.
Twee kinderen waren nog bezig met hun werkstuk en kregen aanwijzingen van hun juf.
Moeders kletsten.

Een stuk of vijf kinderen renden ondertussen schreeuwend door de tuin.
Ik begreep het wel, zei ik tegen mezelf.
Kinderen kunnen niet lang stilzitten, zei ik tegen mezelf.
Ik kon evengoed bloemen bewonderen, zei ik tegen mezelf.

Ik bewonderde.
Maar niet voor lang.